Kalabria
Półwysep kalabryjski, który tworzy palec wloskiego buta, jest przeważnie górzystym regionem, z odmiennymi mikroklimatami w części przybrzeżnej, cieplejszym wzdłuż Morza Jońskiego i Tyrreńskiego oraz zimniejszym w Sila i masywie Aspromonte. Dominują tu dwie odmiany winorośli: Gaglioppo (czerwone) i Greco (białe). Najbardziej znanym winem z Kalabrii jest Ciró, ze wzgórz wzdłuż Morza Jońskiego, między starożytnymi miastami Sybaris i Kroton (dziś Sibari i Crotone). Legenda mówi, że kalabryjscy atleci opijali nim zwycięstwo w pierwszych olimpiadach. Dziś nowoczesne metody uprawy winorośli oraz kontrola temperatury w procesie winifikacji, zmniejszyły zbyt duży poziom alkoholu i skłonność tego wina do utlenianaia.
Wino stałą się bardziej krągłe, o świeższym bukiecie, bardziej owocowe. Dobre roczniki potrzebują dekady aby dojrzeć. Gaglioppo z wyższych partii gór są lżejsze, jaśniejsze. Winiarze eksperymentują m.in. ze starożytną odmianą Magliocco, podobną w stylu do Cabernet Sauvignon. Eksperymentuje się tu także z
Sauvignon Blanc i
Chardonnay. Rodzime, rzadkie, białe Greco di Bianco staje się delikatnym , coraz częściej słodkim winem, bogatym, o aksamitnej strukturze i cytrusowym bukiecie.
Nie należy także zapominać, że w Kalabrii wytwarza sie 25% włoskiej oliwy z oliwek, głównie na północy, na granicy z regionem
Basilicata.
DOC Bivongi,
DOC Ciró, mało znane, ale niewątpliwie najlepsze
wino w Kalabrii. Gaglioppo, główny składnik Ciró (z dodatkiem niewielkiej ilości
Trebbiano i Greco), przywieziony został przez antycznych Greków, którzy skolonizowali jońską część Kalabrii. Podobno słynny grecki atleta Milon z Krotony, wypijał dziennie 10 litrów tego wina. Do tej pory cienkie, o kolorze cegły
wino znowu zaczyna być coraz bardziej interesujące za sprawą nowego pokolenia ambitnych winiarzy. Ograniczenie wydajności winnic i nowe techniki winiarskie sprawiają, że wina te są coraz lepsze. Do południowej włoskiej kuchni wina te są bardziej odpowiednie niż
Chianti czy Merlot. W DOC Ciró wytwarza się kilka win: Ciró Rosso Normale (mieszanka Gaglioppo z niewielką ilością białego
Trebbiano i Greco), proste, standardowe Vino d'annata, Ciró Rosso Superiore, mocniejsze o minimalnej zawartości alkoholu 13.5% oraz Ciró Rosso Riserva , o minimum 13.5% alkoholu i starzony przynajmniej przez 3 lata przed wypuszczeniem na rynek. Tradycyjnie używa sie do starzenia tego wina wielkich dębowych beczek, ale zaczyna się także stosować mniejsze barrique. Wytrawne Ciró Bianco, wytwarza się z Greco Bianco z niewielką domieszką
Trebbiano Toscano. Także wytrawne Ciró Rosato (rosé) wytwarza się z tej samej mieszanki co wina czerwone. DOC Donnici, DOC Greco di Bianco, DOC Lamezia, DOC Melissa, DOC Pollino, DOC San Vito di Luzzi, DOC Sant'Anna di Isola Capo Rizzuto, DOC Savuto, DOC Scavigna, DOC Verbicaro,
IGT Arghilla, IGT Calabria, IGT Condoleo, IGT Costa Viola, IGT Esaro, IGT Lipuda, IGT Locride, IGT Palizzi, IGT Pellaro, IGT Scilla, IGT Val di Neto, IGT Valdamato, IGT Valle del Crati.
Więcej informacji