Nero D'Avola - czym jest i jakie wino wybrać?

Nero D’Avola to najważniejszy rodzimy czerwony szczep Sycylii, uprawiany na wyspie od co najmniej kilkuset lat, choć jego dokładne pochodzenie genetyczne nie zostało jednoznacznie ustalone. Historycznie najsilniej związany z okolicami miasteczka Avola w prowincji Syrakuzy, na suchym, słonecznym południowym wschodzie wyspy, gdzie klimat sprzyja pełnemu dojrzewaniu owocu i wysokiej koncentracji koloru. Z czasem szczep rozprzestrzenił się na całą Sycylię, stając się najczęściej uprawianą czerwoną odmianą na wyspie.

 

Przez większą część XX wieku Nero D’Avola nie był winem samym w sobie, tylko surowcem eksportowym. Jego intensywnie ciemny kolor i wysoka koncentracja sprawiały, że wino to, często w formie skoncentrowanego moszczu, wysyłano masowo na północ Włoch i do innych krajów Europy, gdzie dodawano je do bladszych, słabszych win, żeby wzmocnić ich kolor i strukturę. Nikt nie kupował butelki z napisem „Nero D’Avola” – kupował jedynie gotowe wino, które w niewidoczny sposób zawdzięczało mu swój charakter. Zmiana nastąpiła w latach 90., gdy sycylijscy producenci, tacy jak winnica Planeta, zaczęli inwestować w nowoczesną produkcję i eksportować własne, jednoodmianowe wina pod własną marką. To właśnie ta pewność siebie całego regionu, nie tylko postęp technologiczny, przekształciła Nero D’Avola z anonimowego dodatku w rozpoznawalne, dumne wino eksportowe.

 

Najważniejszym partnerem Nero D’Avola w kupażu jest Frappato – lżejszy, bardziej aromatyczny szczep, dający nuty czerwonych owoców i kwiatów. Razem tworzą Cerasuolo di Vittoria, jedyne sycylijskie wino z najwyższą klasyfikacją DOCG. Nero D’Avola wnosi do tego kupażu kolor, strukturę i ciało, podczas gdy Frappato dodaje lekkości i aromatycznej świeżości, dając w efekcie wino bardziej przystępne i wielowymiarowe niż każdy z tych szczepów osobno.

 

Oba szczepy pochodzą z południa Włoch i dają pełne, wytrawne czerwone wina, co często prowadzi do ich mylenia. Różnica leży w charakterze owocu i strukturze – Primitivo, uprawiany w Apulii, bywa bardziej dżemowy, słodkawy w odbiorze i ma miększą taninę. Nero D’Avola stawia na bardziej ziołowy, ziemisty profil z wyraźniejszą nutą suszonych ziół i lukrecji, przy nieco wyższej taninie. Jeśli szukasz porównania obu stylów, sprawdź naszą stronę o Primitivo