Carignan - czym jest i jakie wino wybrać?

Szczep najprawdopodobniej wywodzi się z okolic miasteczka Cariñena w Aragonii, w północno-wschodniej Hiszpanii, skąd wziął swoją hiszpańską nazwę. Z czasem rozprzestrzenił się szeroko po południowej Francji, szczególnie w Langwedocji i Roussillon, gdzie ze względu na wysoką odporność na suszę i obfite plony stał się przez dekady najczęściej uprawianym czerwonym szczepem w całym kraju. Trafił też do Włoch (Sardynia), Chile i Kalifornii, wszędzie ceniony za łatwość uprawy, choć rzadko za jakość – to właśnie ta reputacja „łatwego, masowego” szczepu miała się z czasem odwrócić.

 

To jedna z najbardziej dramatycznych historii w świecie wina. Przez większą część XX wieku Carignan był synonimem taniego, masowo produkowanego wina we Francji – sadzony na dużą skalę ze względu na wysokie plony, niezależnie od jakości. Gdy w latach 80. i 90. Unia Europejska wprowadziła programy dotacyjne zachęcające do redukcji nadprodukcji wina, to właśnie plantacje Carignan były pierwszym celem masowego karczowania. Paradoksalnie, to właśnie ten kryzys uratował reputację szczepu – ocalałe, często bardzo stare krzewy, którym nikt nie poświęcał uwagi przez dekady, okazały się źródłem wyjątkowo skoncentrowanego, charakterystycznego owocu. Producenci związani z ruchem wina naturalnego zaczęli poszukiwać właśnie tych zapomnianych, starych winnic, tworząc dziś jedne z najbardziej poszukiwanych i cenionych butelek z Langwedocji, Roussillon i katalońskiego Priorat.

 

Te dwa szczepy regularnie występują razem, szczególnie w katalońskim Priorat, gdzie ich cechy doskonale się uzupełniają. Garnacha wnosi do kupażu pełnię, owoc i wysoki alkohol, podczas gdy Carignan dokłada strukturę, kwasowość i taninę, których Garnacha samodzielnie nie zapewnia. To połączenie mocnych stron obu odmian – jednej stawiającej na moc i miękkość, drugiej na strukturę i świeżość – tłumaczy, dlaczego tak wiele najbardziej cenionych win regionu to właśnie kupaże tych dwóch szczepów, a nie wina jednoodmianowe.

 

Najważniejszą wskazówką na etykiecie jest informacja o wieku winorośli – francuskie „Vielles Vignes” lub hiszpańskie „viñas viejas” oznaczają wino ze starych krzewów, zwykle dających znacznie lepszą jakość niż standardowe, młode nasadzenia. Warto też zwrócić uwagę na region pochodzenia – Corbières, Faugères i Roussillon we Francji oraz Priorat w Hiszpanii to miejsca, gdzie stare Carignan cieszy się szczególnym uznaniem wśród producentów i krytyków wina.